15 augustus 2019

Vandaag is Zoon jarig. Hij wordt alweer 23 jaar. De cliches kloppen wel, wat gaat de tijd toch hard. 
We gaan vandeweek naar hem, Kleinzoon en Schoondochter toe om het te vieren. 

Op het moment voel ik me totaal niet jeuj. Ben lichtelijk depressief, ben ik bang.. En dat uit zich in allerlei vervelende lichamelijke klachten. Ik eet bijna niks (maar dat is wel goed voor de lijn.. 😉), heb constant last van dunne ontlasting als ik iets probeer te eten, vaak hoofdpijn, huilen staat me constant nader dan het lachen en ik lach normaal gesproken zo graag. 
Morgen heb ik een afspraak met de huisarts, kijken wat ze te zeggen heeft hier over. 

Oh en ik heb nog een nieuwtje. Al een paar jaar zit ik aan de leesbril. Een paar weken terug besloot ik mijn ogen eens te laten testen en wat blijkt nou.. Mijn rechteroog, waarvan ik dacht dat die best slecht was, is bijna helemaal goed, maar mijn linkeroog absoluut niet. Dus moet Monica aan de bril. 
Meteen maar een kek montuurtje uitgezocht en het is een paarse geworden. Er gaat een nieuwe wereld voor me open hoor. Wel even wennen, varifocale glacen maar ik vind het tot nu toe een verademing. 

04-07-2019

Hallootjes, 

Daar was ik weer even. Vannacht doodziek geweest, enorme hoofdpijn en mijn maag deed daarom vrolijk mee. Dus toiletpotknuffelen maar. 

Morgen gaat Man zijn laatste ritje maken in onze 20 jaar oude Polo. We hebben een nieuwe(re) auto gekocht. Blij, blij, blij. En die mogen we dus morgen ophalen. 
Nou, als ik me nog zo voel als nu, blijf ik helaas thuis. 

Details van het nieuwe autootje.. Geimporteerd uit Zweden, is van 11/2018 en nog geen 8000 km op de teller. Was een showroommodel en testauto. 
We hebben hem voor niet al te veel geld kunnen kopen, dus mazzeltje gehad zullen we maar zeggen. 
Oh en het is een blauwe seat Arona. Lekkere hoge zit, want oma wordt ook wat ouder he. hahahahahahahaha

 

Our new ride ;-)

10 juni 2019

Nou, dat is weer even geleden. In de tussentijd zijn Man en ik 2 weken op vakantie geweest naar Zuid-Frankrijk, waar ik enorm ben verbrand. Ik dacht dat het wel kon, in de laatste zonnestraaltjes even liggen zonnebaden. Kon ook wel, maar met gevolgen. hahahahaha

Gisteren hebben we Kleinzoon weer naar huis gebracht, die wou zo graag naar Hond toe, dus was hij een paar dagen hier. En ach, opa en oma zijn dan een welkome bonus. Overdag was het duidelijk dat hij heimwee had, had het alleen maar over mama en papa. Op het moment dat we zijn woonplaats in reden en hij door had waar we heen gingen, begon hij heel hard te huilen. Hij wou niet naar huis! Zo zielig. "Nee opa, rijden!" En dan riep hij heel hard de naam van Hond. Totdat hij papa zag, toen was het even goed. We gingen naar huis en hij wou toen dus wel weer mee, he. Weer brullen. 

Volgende keer zal ik maar vakantie opnemen, dan kan hij wat langer blijven. Als mama en papa het goed vinden natuurlijk. 

 

Net wakker, had even liggen slapen.

14 april 2019

Hoera! Kleinzoon is vandaag jarig en wordt 2 jaar. Dat moet natuurlijk uitgebreid gevierd worden. Dus op naar de veluwe voor een verjaardagspartijtje. 
Nou, hij is goed verwend, kan ik je zeggen. Hij genoot enorm van alle aandacht, zat heerlijk te snoepen van de taart, kaas en worst en snoepjes. Zal me niks verbazen als hij zijn avondeten niet opgegeten heeft. *lacht* 

Van ons, samen met Dochter en Schoonzoon (Oh ja! Dochter heeft verkering dus heb ik nu een schoonzoon ;-) ) heeft Kleinzoon een fauteuil gekregen. Hij zat er in alsof hij een directeur is. Alleen maar goed he. 

Op tijd weer naar huis, want morgen moet er weer gewoon gewerkt worden. 
Inmiddels k unnen we de weken aftellen tot we met vakantie gaan, dus dat doen we ook enthousiast. 

In zijn nieuwe stoel

Even pauze van al die drukte

Nog net 31 maart 2019

En daar gaan we weer.. Heel moe zijn maar niet kunnen slapen. Af en toe heb ik van die periodes, dat ik slecht slaap. En dan ga ik eigenlijk vaak een beetje op internet zitten klooien. 

Gelukkig heb ik vanaf morgen een week middagdienst, dus kan ik uitslapen. Maar dan nog he. 

Kondigde ik vorige week nog aan, geen nieuws te hebben, nu bedenk ik me van alles wat ik in kan tikken. hahahahahahaha.. 
Komt het aan! 

Vorig jaar februari heb ik gehoord dat ik astma heb. Is prima mee te leven, balen dat ik nu wel afhankelijk ben van medicijnen en dat blijf maar als dat alles is...
Eind december meldde ik al dat ik ziek ben geweest, en dat nog steeds een beetje was. Nou, dat ging eigenlijk niet over. Benauwd, zere longen, hoesten, daardoor incontinentieproblemen, in de ochtend overgeven van de benauwdheid. 
Keer op keer naar de dokter, eerst bij de huisartstenpost kreeg ik antibiotica want alles holtes in mijn hoofd waren ontstoken (auw!), bij de controle na de kuur (de pijn was weg, de klachten niet) kreeg ik te horen dat ik maar een zuurtje tegen het hoesten moest nemen en wat dropdrank bij de drogist moest halen, de keer daarop longfoto mogen laten maken en zijn de ontstekingswaarden getest en die waren allebei goed,  laatste keer stond ik er op dat ik bij mijn eigen huisarts (ik zit bij een praktijk met meerdere artsen) terecht kon en zij luisterde gelukkig wel! 
Dus weer naar de longarts voor de zekerheid, longonderzoekjes, bla bla bla.. Het resulteerde in andere medijnen, wat ik al vanaf oktober riep dat dat de oplossing hoogstwaarschijnlijk zou zijn. Ik gebruik ze nu bijna 2 weken en voel me heel wat beter. 

Een collega van mij  vroeg me of ik nog wat kippen wou hebben. Ze kent iemand die was verhuisd en de kippen zaten nog bij haar oude huis, ze kon ze niet meenemen. 
Uiteraard eerst met Man overlegd, we waren al bezig met een grotere ren want in de zomer wil ik de kippen niet los in de achtertuin, ivm kippenstront overal en blote voeten. Vooral Kleinzoon zal daar vol in trappen. 
Vandaag hebben we de 2 dames opgehaald, ze heten nu tante Hanna en tante Jo en het zijn cochins. Man vindt ze geweldig, vanwege de veren op de poten. :D 
Ze konden/mochten in de tuin scharrelen vandaag maar kozen er toch voor om saampjes in de ren te blijven. Tante Tinus ging nog wel af en toe buurten, maar de rest vonden het maar rare snoeshanen.. ehm, snoeskippen! 

Inmiddels is het na middernacht, dus 1 april.. Ik ga proberen te slapen of anders even een klein stukje lezen. Tot gauw! 

24 maart 2019

Ik was jullie niet vergeten hoor. hahahahahaha

Gewoon weinig te melden, denk ik. Om nog even door te borduren op de vorige blog, de tijdelijk teruggekeerde kapper opent over een paar weken zijn eigen shop.. JEUJ! 

Verder gaat alles hier zoals het altijd gaat. Geen rare dingen meegemaakt, geen nieuwtjes of iets dergelijks. 

19 januari 2019

Net voor de kerstdagen hoorde ik dat onze 'oude'  kapper tijdelijk terug was bij zijn voormalig werkgever. Nou, dat was mijn kans en dus  ben ik naar de kapper geweest. Ik vertrouw hem compleet en heb hem laten doen wat hij wou. Tijdens het wassen zei hij al dat er een heel stuk af zou gaan en nou, dat kun je wel zeggen!! *lacht*

Ben er heel blij mee, geen verf meer in mijn haar dus weer terug naar puur natuur. :D

 

Nu maar hopen dat ik binnenkort weer naar hem toe kan, want de tijdelijke werkplek is nu voormalige werkplek, zeg maar.

Toch blijft het lastig, een goede kapper vinden en die dan ook houden he.

Zo is het nu

Zo was het

2 januari 2019

Allereerst, gelukkig nieuwjaar!

 

Ik ben een poosje niet actief geweest. Ben best ziek geweest en vooral het herstel heeft heel lang geduurd. Ik ben nog steeds niet voor 100% beter maar het gaat wel over voor ik een jongetje ben.

 

Kleinzoon is tussen kerst en oud en nieuw bij ons komen logeren. Oma had vakantie, dus kon het ook wat langer. Enorm genoten natuurlijk.

Op 30 december brachten we hem naar huis, kregen we te horen dat we waarschijnlijk die avond nog een telefoontje zouden krijgen maar we hoopten allemaal stiekem van niet.

De andere opa van Kleinzoon was al een hele poos ziek en het einde naderde, helaas.

We waren nauwelijks thuis toen Zoon belde, met het vreselijke nieuws. Uiteraard voor de opa beter maar toch he.

Dochter heeft meteen Kleinzoon opgehaald en hij heeft daar de nacht doorgebracht, zodat Schoondochter en Zoon alles konden regelen en doen.

Wij zijn de volgende ochtend weer naar de Veluwe gereden om ze te helpen waar we kunnen.

 

Dus ons oud en nieuw was een beetje raar, zacht gezegd.

28 oktober 2018

Vanmorgen zat ik met Schoondochter te appen. Kort daarna kreeg ik weer een appje met een fotootje. Ze had me gisteren al verteld dat Kleinzoon niet erg lekker is en of ik nog wat tips had om het wat makkelijker voor hem te maken.

De foto was van Kleinzoon en overduidelijk ziek. Dus toen ik antwoordde dat hij er wel heel zielig uit ziet, begon ze te lachen. Hij heeft dus zelf een selfie gemaakt en naar me toegestuurd om te laten zien dat hij ziekkies is. *lacht*

Schoondochtert wist van niets.. ;-)

16 oktober 2018

Zoon en Schoondochter hebben me weer gevraagd op te passen. He gatsie, wat vind ik dat vervelend, zeg! hahahahahahaha

Nog een paar weekjes en dan komt mijn schatje weer logeren bij opa en oma.

 

Twee weken later gaan we met ons allen (Man, Zoon, Dochter, Schoondochter *hopelijk haar vader ook* en natuurlijk Kleinzoon) naar een feest van Sinterklaas.

Ben nu al aan het bedenken wat Man en Dochter vooral zullen gaan uitspoken. Stelletje boefjes dat het zijn.

Samen kijken naar Winnie-the-Pooh

23 september 2018

Afgelopen nacht, ik stond op het punt om naar bed te gaan, zei ik tegen Man dat ik mijn moeder altijd een beetje maf vond doen over het oma zijn.

Ze noemde Zoon, haar oudste kleinkind, altijd de parel van haar bestaan.

Helaas heeft ze niet mee mogen maken dat Zoon nu papa is, maar wat zou ze trots zijn geweest.

Maar ik begrijp haar nu wel beter. Ik zal Kleinzoon nooit zo noemen als zij deed, maar het drong wel tot me door dat ik alles doe, inclusief sterven, als dat het leven van Kleinzoon redt of enorm verbeterd.

Mijn kinderen en man zijn mijn leven, maar Kleinzoon is de kracht om te blijven knokken voor mijn leven.

Ik hou van hem dekt de lading nog niet voor 1 procent.

22 september 2018

Gisteren is Kleinzoon weer bij ons komen logeren. En wat heerlijk is het toch. Elke keer de vooruitgang in zijn ontwikkeling zien, de herkenning van hem, maar ook in hem.

Vandaag hebben we iets gedaan wat ik met mijn eigen kinderen nooit zomaar gedaan heb, namelijk naar ballorig. Wat zalig om hem daar te zien rondrennen, te genieten, chipjes te zien eten, veel te drinken (maar dat doet hij normaal ook) en uitgeput in slaap te vallen in de auto.

Oftewel, voor herhaling vatbaar!

Vanavond aten we spagettini, en nog iets wat ik nu amusant vind maar bij Zoon en Dochter niet toen ze klein waren, het gesmeer aan tafel!

Pasta eten met je handen, dat mag volgens mij ook alleen maar bij opa en oma. Hij zat van top tot teen onder de rode saus. *lacht*

Wasmachine aan, kind in bad en een doekje over tafel en de grond en het was weer opgeruimd. Hihi

 

In de ballenbak

20 september 2018

Nog 1 nachtje slapen. Morgen komt Kleinzoon weer logeren bij opa en oma.

Vandaag nog 1 dagje werken, hopelijk rustig dagje. Nou ja, afwachten maar.

Nog 1 nachtje!!

13 september 2018

Vanmorgen lekker aan het werk, knalt ineens alle elektra eruit. Natuurlijk de gebruikelijke grapjes (hey, wat doe jij nou *naam*) en we liepen allemaal naar de kantine.

Daar bleek de storing een poosje te duren, dus gingen we maar even lekker naar buiten.

Door de aanhoudende stilstand brak er in een filterinstallatie brand uit, dus evacuatie.

Uiteindelijk heeft de brandweer alles geblust, konden wij weer naar binnen en in de tussentijd was de elektra weer aangesloten.

Dus een paar uurtjes gewerkt, nauwelijks wat af gekregen maar je maakt nog eens wat mee!

11 september 2018

Vandaag ben ik dus naar de tattoos hop geweest. Weer vreselijk gelachen, natuurlijk (we hebben dezelfde flauwe humor) en ik ben met een opgeknapte trouwtekst en een verse tattoo naar huis gegaan.

Helemaal blij ermee. Een stokpoppetje die voor mijn grote trots Kleinzoon staat.

Nu even de bloedsporen eraf spoelen en dan ga ik naar bed. Morgen weer 'gewoon' werken, he. Trusten!

Versgezet!

10 september 2018

Oh oh oh... Ik stik van de zenuwen.

Morgen gaan Man en ik naar sin66 in Apeldoorn, zodat ik een tattoo kan laten zetten.

Het is niet mijn 1e (maar de 8e) maar ik vind het elke keer weer reuze spannend.

Daarna gaan we nog even naar Zoon, Schoondochter en Kleinzoon. :)

Overmorgen komt Bonuszoon met Schoondochter2 op visite.

En dan ben ik ondertussen ook nog gewoon aan het werk he.

Over 1,5 week komt Kleinzoon trouwens weer logeren. Ik tel de dagen!

 

7 september 2018

Vandaag draaide ik een ochtenddienst, ipv middagdienst. Had ik het van te voren geweten, had ik nooit gewisseld. Wat een butdag, zeg.

Maar goed, voordeel was wel dat ik op tijd klaar was.

Als je me (een beetje) kent, weet je dat ik een geschiedenis met een Indootje heb. Via hem heb ik ooit de pasar malam leren kennen en ik vind het nog steeds geweldig om daar heen te gaan.

Vorige week was hij in Groningen, daar zijn Man en ik alle 3 de dagen heen geweest, dit weekend is hij in Assen.

Eerlijk is eerljk, die van Assen is veeeeeeel mooier dan die in Groningen. Het maar goed dat we geen tijd hebben om er morgen en overmorgen ook nog heen te gaan. *lacht* Scheelt wel  in de portemonnee, zullen we maar zeggen.

 

We hebben wel iets heel moois gekocht voor Kleinzoon, maar dat kan ik hier niet laten zien. En waarom niet? Simpel, papa en mama weten nog nergens van en zijn naam staat er op. Kleinzoon heeft een apart gespelde naam en aangezien ik in het verleden een stalker gehad heb, zorg ik nu een beetje dat ik wat lastiger te vinden ben.

Ik ben een open boek hoor, maar die man mag van mij eeuwige jeuk krijgen en veel te korte armpjes.

 

Het is vrijdagavond dus wens ik iedereen een heel fijn weekend toe en wie weet meld ik me nog wel.

4 september 2018

Vanaf nu ga ik maar data invullen want ik zag dat dat niet automatisch gedaan wordt.

Gisteren op het werk was een collega van een andere afdeling ons even aan het helpen. Hij kreeg door een opmerking van Collega (de vrouw waar ik altijd mee samenwerk) in de gaten dat ik een kleinkind heb.

Kijkt me vol verbazing aan: 'Hoe oud ben jij dan? Ik dacht dat je begin 30 was ofzo.'

Je snapt natuurlijk, deze jongeman mag van mij blijven. *lacht*

Nu een keertje niet

Dit weekend is Kleinzoon weer aan het logeren. Nu een keertje niet bij ons, maar bij Dochter. Wij hadden helaas al plannen. Maar bij tantie is het natuurlijk ook altijd leuk.

 

Eergisteren en gisteren zijn we met respectievelijk een kennis en een goede vriendin naar de pasar malam geweest. Het lijkt wel of het steeds kleiner wordt daar in Kardinge (Groningen).

Volgende week is het, van een andere organisatie,  in Assen. Misschien gaan we nog wel even kijken.

Volgende week hebben we ook een complete familie verjaardag. Zwager, schoonzus en hun 2 kinderen zijn zo kort op elkaar jarig dat het in 1 x gevierd wordt. Handig! Want ze wonen niet echt in de buurt, maar bij Amsterdam onder de rook.

Maar eerst weer een weekje aan het werk. Middagdienst, blegh... Nou ja, we maken er wel weer wat leuks van, Collega en ik.

Verjaardagen

Deze maand zijn Dochter, Zoon en Schoondochter jarig. Dus togen wij vorige week naar de veluwe om op verjaarsvisite te gaan en meteen Kleinzoon mee te nemen voor een nachtje logeren bij opa en oma.

Ze waren alledrie blij met de cadeau's (dat is toch altijd maar weer afwachten he). Kleinzoon snapte er niks van, zoveel mensen thuis in 1 x die hij normaal nooit samen ziet. 😲

Omdat hij niet wou eten in deze rare omstandigheden, zijn we op weg naar huis nog even bij de MacDonalds langs gegaan. Dat was heel lang geleden dat ik een happymeal besteld heb daar. hahahahaha

 

Dochter vroeg om een bijdrage voor een tattoo en toen we toch bij de shop waren, vroeg ik meteen wat info voor een voor mezelf en Man wou ook wel wat weten. Resultaat is dat ik over 2,5 week aan de beurt ben en hij een weekje later. *lacht*

Paniek!

Eergisteren heb ik een 4e kip gekregen. En gisteravond was ze zoek, zeg! Met zaklampjes de hele tuin afgezocht, Tante liet zich niet vinden.

Vanmorgen om 7 uur liet ik de overgebleven drie Tantes los uit het nachthok. Uurtje later ineens een kabaal, zeg. Ga ik kijken, staat Tante nummer 4 op het grasveld. Grote opluchting dat ze er dus nog wel was.

Nu weet ik waar ze verstopt zat, dus als ze weer eens eigenwijs is, weet ik waar ik zoeken moet. *lacht*

 

Met recht scharrel

Op mijn voorpagina staat al dat ik een Hond heb, een Kat en 3 kippen. Hond is op het moment 8 jaar oud, hij woont nu een jaar bij ons en we hebben hem uit het asiel gehaald. Kat is alweer 4 jaar en woont bij ons vanaf kitten zijnde.

De tantes, zoals ik ze vaak noem, zijn 1 jaar en wonen nu een maandje ofzo bij ons. Het is voor het eerst dat ik kippen heb, dus ik vind het allemaal nog reuze spannend. Sinds een paar dagen gooi ik de ren af en toe open en scharrelen ze rond in de tuin. Ze kunnen geen kant op, de tuin is afgesloten dus dat durf ik dan wel aan.

Dus ze zijn vanaf nu echte scharreltantes.

Kleine moeite

Vandaag was het zo enorm warm, echt niet normaal.

Dus toen de pakketbezorger een pakketje in de brievenbus deponeerde, ik de deur open gooide en hem een vraag stelde, was hij helemaal verbaasd.

De vraag was namelijk: 'Heb je zin in wat kouds te drinken of een ijsje?'

Gelukkig voor mij koos hij een waterijsje, want ik bedacht me later pas dat er geen kleine flesjes drinken ijskoud stonden maar alleen in de kelder. 🤭

dagelijks leven

Sinds anderhalve maand werk ik bij een soja fabriek. Enorm leuk werk, aardige collega's en ik heb het er dus naar mijn zin.

Het werk is in 2 ploegen dus soms is het thuis een beetje gepuzzel met afspraken enzo, maar ach.. Alles went (zelfs een vent).

Vandaag gaan we voor het eerst iets eten wat ik van mijn werk meegenomen heb, namelijk teriyaki. Als ze de saus maken dan heeft iedereen honger, zo lekker ruikt het dus het zal hopelijk wel smaken. :D

 

Oh en om in mijn thema te blijven (oma Monica), vrijdag waren we nog bij Zoon en Schoondochter maar Kleinzoon sliep al, dus moet ik nog 2 weekjes wachten. Dan komt hij weer bij opa en oma logeren. Feest!!!!!

Ziek

Afgelopen week was het asociaal warm. Ik meen ergens gelezen te hebben dat het de warmste zoveelste juli was sinds het begin van de telling.

Ik had middagdienst en dat was geen pretje. Man deed wat hij kon om me toch maar aan het eten te krijgen/houden maar ik at bijna niets. Drinken des te meer, liters water heb ik opgeklokt zeg.

Vrijdag had ik de laatste dienst, het was 37 graden buiten en ik heb het voor de kont gekregen. Zwarte vlekken voor de ogen, het kleinste slokje water kwam er weer uit, aan alle kanten was ik lek.

Dus 1,5 uur  nadat ik aan het werk ging, heb ik me weer omgekleed en ben naar huis gegaan.

Vandaag was het gelukkig een stuk koeler, vanwege een regenbui.

Dus hopelijk kunnen we aankomende nacht weer lekker slapen.

 

Oh en ik ben inmiddels aardig opgeknapt. Mijn darmen zijn nog steeds niet helemaal rustig, maar ik kan weer eten en drinken (binnen houden).

De rust is terug

Vanmiddag heb ik Kleinzoon weer in de veilige armen van Zoon en Schoondochter geparkeerd.

Vanmorgen heeft hij heerlijk uitgeslapen tot half 10. We schrokken er van! hahaha

Lekker in de tuin spelen, nog even met oma in het zwembad geweest, spookje spelen met de handdoekcape en na de lunch lekker naar bedje. Man ging douchen, ik ging daarna en toen ik er onder uit kwam, hoorde ik Kleinzoon brabbelen.

Hij had nog wel even een bad nodig, dus dat meteen maar geregeld en toen met een koekje en een beker drinken in de auto, richting Zwolle.

Met ons allen nog heerlijk gegeten bij zo'n vreetschuur en nu net weer thuis. Troepjes van het jochie opruimen en dan op tijd naar bed, morgen weer werken.

je smelt bijna weg, zeg!

Hemeltje lief wat is het warm zeg! Je zou bijna uit je onderbroek smelten.

Dit weekend is Kleinzoon er weer, nu 15 maanden oud. Opa is hem gaan ophalen, want ik moest werken. Dus bij thuiskomst 2 blije snoetjes, ipv 1.

 

We zijn vrijdag een fotocamera gaan ophalen, die wou ik al heel lang hebben. Man zei nog dat hij het niet echt snapte, maar goed.. Ik betaal dat ding zelf, bla bla bla..

Onderweg naar huis zei ik al dat ik blij mocht zijn als ik op zaterdag dat ding kon gaan onderzoeken en hij begon te lachen dat dat niet zo was.

Nou, dus wel!

Hij geniet met volle teugen van dat apparaat, maakt (eerlijk is eerlijk) mooie foto's en begrijpt nu wel waarom ik mijn zinnen op een fototoestel gezet had.

Vrijdagavond aten we patat, geen van beiden had nog zin en/of puf om eten te koken. Kleinzoon genoot met volle teugen, at patat, zijn kipnuggets, maar ook mijn frikandel op. *lacht*

Daarna in bad, want een bitterbal van mij was ineens bestempeld tot haargel. Ehm, gatver!!

 

Zaterdag eerst ontbijten natuurlijk. En vanwege de temperatuur (en het feit dat wij dol zijn op onze tuin) aten we buiten. Oma was zo gek om wafels te bakken en die gingen er hard doorheen.

Daarna naar de markt, even naar coolblue in Groningen want natuurlijk wou ik wat meer accessoires hebben voor het fototoestel.

We hadden bedacht naar de kinderboerderij te gaan. Nou, het was voor de dieren ook veel te warm!

Dus na een half uurtje weer naar huis, lekker spelen in de tuin. Het zwembadwater was net iets te koud, dus dat hebben we maar niet gedaan.

Verder was het een heerlijk rustige dag.

Een snelle terugblik

In oktober 2016 ging Schoondochter op zichzelf wonen. Er werd natuurlijk gevraagd of we haar nieuwe huisje kwamen bekijken. Die dag, na het eten,  kregen we te horen dat er een baby onderweg was. Het is dat ik geen hartritmestoornissen heb, ik zou ze spontaan krijgen toen.. hahaha

Maar goed, ik schrok maar was wel blij. Twee jonge mensen (ze waren net 20), net op eigen benen en dan al zo'n ukkie.. Ga er maar aan staan.

In april 2017 zou de kleine komen en warempel, hij deed precies wat we verwacht hadden.

Omdat ze op de veluwe wonen en wij in Sappemeer, en ik meteen had laten weten altijd te willen oppassen, spraken ze met ons af dat Kleinzoon met regelmaat bij ons zou zijn. Konden papa en mama uitslapen, uitgaan, wat dan ook, weer even jong zijn dus.

En dat gebeurd ook. Kleinzoon is hier minimaal 1 x een weekend per maand, soms meer. Enorm gezellig!

Hij loopt nu, begint te brabbelen en we genieten echt met volle teugen.